Göç,insanlık tarihinin en önemli olgularından birisi…

Tarih göçlerle şekillenmiş ve şekilleniyor desek yeridir.

Kültürlerin etkileşimindeki en önemli araçlardan birisi…

Göç ve onunla gelen diaspora,asimilasyon,

entegrasyon ve çok kültürlülük hala günümüzün en önemli sosyal olgularından…

Göç ile yalnızca yaşadığımız coğrafyayı değiştirmiyoruz;

kültürel kimliğimiz,toplumsal hafızamız kısaca aidiyetimiz

yeniden şekilleniyor…

Siz hiç göçmenlik yaşadınız mı?..

İster zorunluluk gereği,ister daha iyi yaşam koşulları amaçlanarak gönüllü olsun,

göç ve göçmenlik zor zanaat.

Geldiniz…

Kültürel kodlarınız,dilleriniz,

bir anlamda herşeyiniz ayrı…

Kendinizi yabancı,ayrık hissetmek…

Bunun yarattığı duygusal yorgunluk,bazen çöküş…

İki kültür arasında sıkışıp kalmışsınızdır…

Dayanıklılık gerektiren bir sürecin kıskacındasınızdır…

Dilinizi,kültürünüzü,kimliğinizi koruyup yaşatmak istersiniz.

Bir de misyon yüklenirsiniz;

bunları çocuklarınıza,gelecek kuşaklara aktarmak…

Gurbette yalnızlık ve yabancılaşma duygusunu azaltan en önemli araçlardan birisidir müzik…

Ne diyordu koca şair Nazım Hikmet, ‘Memleketimi Seviyorum’ şiirinde?

“Hiçbir şey gideremez iç sıkıntımı

memleketimin şarkıları ve tütünü gibi…”

Bu girişi ATME için yaptım:

Avustralya Türk Müziği Topluluğu…

Sydney’in en uzun ömürlü kuruluşlarından…

Şansı,kuruluşundan bu yana değerli bir müzisyene,

eğitmene,Fikret Öztaş hocaya sahip olmamız…

Nuran ve ben kuruluşundan bu yana 21 yıldır,bu değerli topluluğun parçası olmanın mutluluğunu yaşıyoruz…

Müzik çalışmalarımız,

verdiğimiz konserler bir yana,son 15 yıldır derneğin bir de Müzik Okulu var…

Okul bu sürede, konservatuarı kazanıp akademik müzik eğitimi alan gençler yetiştirmenin yanında; gerek müzik öğretmeni olarak,gerek Avustralya’nın farklı kentlerinde,hatta farklı ülkelerde müzik yaparak,

gerekse hobi olarak müzikle uğraşan nice çocuk,genç,

yetişkin müziksever yetiştirdi…

Yanımda oturan anneannesinin anlatımıyla,

daha altında bezle ATME ile tanışan,şimdi Sydney Konservatuarının seçkin öğrencilerinden olan Teoman,

orkestra üyesi olarak konserler vermek üzere,

kısa süre önce Avrupa’ya gitmişti,şimdi de Brezilya ve Şili yolcusu…

Dün akşam her yıl olduğu gibi, Müzik Okulu öğrencilerinin yıl sonu

dinletisi vardı…

Anneler,babalar;dedeler ninelerin heyecanlarıyla birlikte gurur ve mutluluklarını yüzlerinden okuyabiliyordunuz…

Sahneye önce,sanırım 4-5 yaşlarında,boynunda papyonu ile Deniz Ali çıktı.

Boyu yetmediği için,üst üste geçirilerek yükseltilmiş sandalyesinde oturarak piyanonun tuşlarına basmaya başladı…

Şaşkındık..

Küçük Ayşe ile başlayan konseri, Göldeki Kuğular gibi parçalarla su gibi akıyordu…

Ardından daha sanırım 6-7 yaşlarındaki Alizade’nin keman dinletisi…

O da ne?

Arşeyi kemanın telleri üzerine sürmesiyle bizi kendimizden geçiren bir melodi salona yayılıverdi…

Melike Demirağ tarafından seslendirilmiş,söz ve bestesi Şanar Yurdatapan’a ait,Yılmaz Güney’in unutulmaz filmi ‘Arkadaş’ filminin müziği…

Bu kez sahnede yine 4-5 yaşlarında minicik bir yavrumuz Ayaz…

Gitarıyla bizi Anadolu’ya,

dağlarımızın esintisine götürüverdi:

‘Ilgaz Anadolu’nun Sen Yüce Bir Dağısın…’

Ilgaz’dan İzmir’e uzanıverdi:

‘İzmir’in Dağlarında Çiçekler Açar..’

Tüm seyirciler coşkuyla gitara eşlik ediyorlar:

‘Yaşa Mustafa Kemal Paşa Yaşa…’

Sırada Ayaz’ın ablası Alya…

Klasik eserlerle başlayan piyano konseri,evrenselden yerele uzanıverdi;

‘Hatırla Sevgili O Mesut Geceyi…’

Ve ardından, artık gurubumuzun orkestrasında çalacak olan Sevgi’nin kemanının yine klasik müzik ile başlayıp,klasik Türk müziği ile devam eden dinletisi…

‘Yıldızların Altında’…

Şimdi sahnede bir ikili var:

Oskar ve Hasan…

İki yavrumuzun ‘Yalan Dünya’ ile başlayan gitar dinletisi aniden Türkiye sınırlarını aşıp İspanya’ya uzanarak bir kez daha beni şaşırtıyor,

hayranlıkla dinliyorum:

‘Y Viva Espana’…

İspanya Başbakanı Sanchez’in insanlık adına onurlu duruşunu alkışlayarak ben de parçaya eşlik ediyorum:

Yaşa İspanya…

Gençler beni şaşırtmaya devam ediyorlar…

Mussolini döneminde faşizme karşı mücadele eden partizanların marşı, iki gencimizin gitar düetiyle hepimizi coşturuyor:

‘Çav Bella Çav Çav…’

(Bella Ciao)

Ve Sultan kızımızın keman dinletisi ile o harika Longa…

‘Şehnaz Longa…’

Elinde gitarıyla Zübeyde Hanım geliyor sahneye;

“Ben de okulun öğrencisiyim .” diyor…

Demek ki öğrenmenin yaşı yokmuş…

Ve artık sahnede iki usta gencimiz:

Piyanoda Teoman ve kemanda Demir…

Klasik parçalarla bizi kendimizden geçiriyorlar…

Hele de Johannes Brahms’ın

‘Hungarian Dance ‘ (Macar Dansı) eseri…

Derken…

Frank Sinatra’nın sesiyle gençliğimin unutulmaz parçası ‘My Way’i çalmaya başlamazlar mı…

Ve artık beni,bizi latin müziği ile coşturuyorlar:

‘El Cumbanchero…’

Gençlerimizi ayakta alkışlıyorum…

Gece,Müzik Okulumuzun yetiştirdiği gençlerden kurulu

Mirage Grubu’nun parçalarıyla sona ererken,

‘Malabadi Köprüsü’ ve ‘Yalnızlar Rıhtımında’ parçalarında, bildiğim kadarıyla gençlere eşlik ediyorum…

Salondan ayrılırken bir kez daha kendimle konuşuyorum:

Avustralya’da,Sydney’de

iyi ki ATME var…

Başta hocamız Fikret Öztaş ve başkanımız Alev Güven’in şahsında tüm emeği geçenlere sonsuz teşekkürler…

(Ekte etkinlikten fotoğraflar.)

11.jpg

07777033-621e-4f15-b82d-bce7753eef4f.jpg

2.jpg

4.jpg

5.jpg

6.jpg

7.jpg

8.jpg

9.jpg

10.jpg