Yakınlığımız- İki Kardeş, İki Yoldaş: (bölüm-5)

Anı – Tanıklık: İki Kardeş, İki Yoldaş

Yakınlığımız

Dört erkek kardeşin en küçükleri olarak bizim, yakınlığımız, salt kan bağına dayalı bir kardeşlik değil, emek ve demokrasi mücadelesine çeşitli biçimlerde katkı koyma, haksızlıklara ve adaletsizliklere karşı sessiz kalmama, daha özgür ve sömürüsüz bir yaşam yaratılması doğrultusunda verilen mücadele anlayışıyla oluşmuş bir yoldaşlıktı.

Hayatımız gerçek anlamda insan olabilme çabalarımızın bir toplamıdır. Pratik anlamda değişik görevler ve alanlarda sürdürdüğümüz yaşamlarımızın ortak özelliği, emekçi ve cefakar anne ve babamızın emeklerine layık olma ve hayata emek, demokrasi ve iyilikler doğrultusunda katkı koyma anlayışıdır.

Bu özellik ve inançlarımızı önce kasabamız Dikili, daha sonra da yoksul ve emekçi insanların yoğun yaşadığı İzmir’deki gecekondu semtimizden başlayarak, orta, lise ve üniversite sıralarında ve daha sonraki yaşamlarımızda farklı biçimlerde yansıtma uğraşı içinde olduk. Hem evimizin geçimine, eğitim giderlerimize katkı için uğraş verdik, hem de her tür spor, kültür ve dayanışma faaliyetleri, hem de demokratik itiraz ve hak arama aktiviteleri içinde olmaya özen gösterdik.

İlk okulda her türlü kültür faaliyetine katılırdık.ortaokulda Osman abim kültür alanı sorumlusuydu. Lise yıllarımızda ikimizde okulumuzun kültür derneği yönetim kurulu üyesiydik. Ayrıca Osman abim okulun futbol takımının kalecilerindendi.

Ben üniversite yıllarında öğrenci derneği yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptım. Öğrencilik sorunlarımızda ve ülke sorunlarında aktif yer alma uğraşı içinde oldum. Türkiye İşçi Partisi sempatizanı bir gençtim.

Abim Osman ise mücadeleye mahalle sorumlusu bir CHP üyesi olarak katılıyordu.

Üniversiteden ben makine mühendisi, Osman abim de inşaat mühendisi olarak mezun olduktan ve askerlik görevimizi de tamamladıktan sonra, mühendislik işleri yapmaya başladık.

Ben 12 Eylül sonrasında politik nedenlerle polis tarafından aranmaya başlayınca ülkeden ayrılmak ve İsveç’e yerleşmek zorunda kaldım.

Osman abim Dikili’de yaşamaya devam etti. 1984 yılında Dikili Belediye Başkanlığı görevine seçildi. Bu bilgiyi yurt dışına çıktıktan sonra bir yıla yakın üniversitede misafir öğrenci olarak bulunduğum Bulgaristan’da gazete haberinden öğrenmiştim.

Bu yaşam yolculuğumuz önce iki kardeş olan sevgili eşlerimiz, daha sonra benim bir kız ve bir erkek 2, Osman abimin 4 erkek çocuğu ve torunlarımızla zenginleşti.

Yani bizim kan bağına bağlı kardeşliğin yanında, dost, arkadaş ve yoldaşlık ilişkilerine bağlı bir yol arkadaşlığımız var.

İki kardeş, iki yoldaş olarak bu yol arkadaşlığı süreçlerindeki anı ve tanıklıklarımızı paylaşmak, kalıcılaştırmak istiyorum.

devam edecek...