78’liler
Bir kuş uzun yıllardır uçuyorsa
Bir yönüyle bize benzer
Unutmuştur konmayı.
Küskünlükten, sözlerin kekelemesi
Selamsız, sabahsız geç vakit, kendi yolunda
Kim bilir nereye bıraktı
Ağız dolusu gülen ellerini.
Kedi duygusallığında, uyumsuz
Yıllardan sonra
Yalnızlığın dik, zor çıkılan, basamakları.
***
Herkesin farklı açılardan; çekiştirdiği, kendisine pay çıkardığı, idealize ettiği, çarmıha gerdiği, deliler gibi özlediği, unutmak için beyninin en azından bir kısmını dumura uğrattığı dönemi, kıyısından köşesinden bulaşmış kişileri yad ederek şiir tadıyla anmak istedim.
Bence ,78’lilerin en belirgin özelliği, Hegel’i aslından okumayıp, Hegel eleştirisi okuyarak ‘ögrendiği’ bir kuşak olmaları. Klasikleri okumadan, militanı oldukları fraksiyonların dergilerini en ince satırına kadar, ezberleyecek şekilde okumaları.…. ama olsun, çok ama çok özverili ve kararlıydılar.
Bu yazdıklarımı o döneme bir yönüyle bulaşmış olanların belki de tamamı ret edebilir, kabul ederim. O zaman bu durum benim için geçerliydi der, özeleştiri vermiş olurum.
