Anı – Tanıklık: İki Kardeş, İki Yoldaş

Başlarken...

Osman ve Sedat Özgüven olarak sadece kan bağına dayalı kardeşlik ilişkisini aşan bir anlayış ve inançla oluşturulmuş ve de sürdürülmüş hayat serüvenimizin, önemli gördüğümüz, kalıcılaşmasını istediğimiz kısmını hatırlamak ve dersler çıkarabilmemize katkı koyabilmek amacıyla yazmak ve paylaşmak istedim.

Abim Osman hakkında unutulmayan ve unutulmayacak belediye başkanlığı dönemlerindeki eylemleri, icraatları, tutum ve davranışları konularında basının değerli bazı insanlarının yazdıkları da yeterli bir resim vermektedir.

Ama buna rağmen kısaca da olsa, O’nu bende objektif bir dil ve yürekle anlatmaya çaba göstereceğim. Değerlendirmelerimin kardeş olma nedenini aşan, objektif bir temele oturması için gerekli özeni göstereceğimi/gösterdiğimi belirtmeliyim.

İki kardeş, iki yoldaş olarak başlarda, küçük yaşlarda, yeterli, bilinçli olmasa da özellikle emekçi annemizden edindiğimiz, miras aldığımız ‘her tür haksızlık, adaletsizlik, eşitsizlik karşısında aktif tutum alma, iyi, gerçek anlamda insan olma’ duyarlılığımızı diri tutma çabası içinde olduk. Her yaş ve konumda bilinçli olarak buna dikkat ettik.

Sağlık ve yaş durumumuzun elverdiği ölçülerde 'gerçek anlamda insan' olmanın yüklediği görevleri yerine getirme istek ve duyarlılığımızı şimdilerde de sürdürmeye çaba gösterdiğimizi söylemeliyim.

Anılarımızı bu anlamda yaşadığımız örneklemelerden, en başta kendi aile ve yakın çevremiz olmak üzere; dostlarımıza ve duyarlı insanlarımıza kendi yaşam süreçlerinde değerlendirebilecekleri bir hatırlatma olarak sunmak istedim.

Umarım ki hatırlanır, dikkate alınır ve değerlendirilir.

devam edecek...