Sağduyu ve Heykel

"Siz bu kardeşinize yetkiyi verin; ondan sonra bu faizle, şunla bunla nasıl uğraşılır göreceksiniz."

Bu tümce Recep Tayyip Erdoğan’a ait.

Seçmenler bu sözlere inandı ve yetkiyi verdi Sayın Erdoğan’a.

Aradan uzun bir zaman geçmiş değilken Halkın Kurtuluş Partisi’nin, Cumhurbaşkanını ve emrindekileri istifaya çağırmış olması, Cumhurbaşkanının yukarıdaki sözlerinin yerine getirilmediğini gösteriyor sanki…

Son olarak Katar’la imzalanan 10 maddelik anlaşma, şeffaflık/ hesap verebilirlik/ katılımcılık kriterlerinden yoksunluğun kanıtı deniliyor…

Serpil Yılmaz, yalan yanlış söyleyecek değil herhalde.

"Alt tarafı üç kuruşluk tırışkadan maskeyi dağıtmayı beceremeyenler" (Yılmaz Özdil) yüzünden şu an sağlık sisteminin alarm zilleri çaldığını okuyoruz gazetelerde.

Pandemi sürecinde sınıfta kaldı iktidar. Ne vatandaşımız inanıyor ne de dış dünya.

Özetle, yönetemiyorlar. Dünyanın dört bir köşesine yetmeye çalışan iktidar korona karşısında pul pul dökülmekte. Yoğun bakımların yüzde yüz dolduğu görülüyor. Türkiye, hiç de Tek Adam’ın sözünü ettiği Türkiye değil. Muhalefetteki kadın lider diyor ki "İktidar, kör, sağır ve dilsiz."

Daha önce 1-2 bin lira olan özel hastane geceliğinin 10 bin liraya çıktığını yazan gazeteler hiç mi dikkatini çekmiyor sağlık bakanının…

Maşallah, özel hastaneciler pandemiyi kazanç kapısı görmekteler. Fırsat bu fırsat diyorlar.

İktidar, direnç gösterip özel hastaneleri vatandaşın hizmetine açmak varken seyrediyor.

"Benim milletim" diyen Cumhurbaşkanı milletini korumak durumunda değil mi?

Nerde kaldı benim askerim, benim polisim, benim öğretmenim…

***

Bundan yaklaşık 400 yıl önce Afrika’dan Amerika kıtasına binlerce erkek/ kadın ve çocuk köle taşıyanların kentlerin merkezine dikilen heykellerinin gün gelip yıkılması, iktidar sahiplerini belli ki düşündürmüyor.

Heykeli yıkılan, adı parklardan/ caddelerden silinen/ apoletleri geri alınan eski zaman kahramanları bilinmiyor değil… Döneminin çok güçlü adamıydı Kenan Evren. Sonu ise çok trajikti. Yazık değil mi çocuklarının/ torunlarının bu acıları yaşaması ve utanç içinde yaşaması…

Hangi torunu, arkadaşları arasında "Benim dedem çok şekerdi." diyebiliyor acaba?

İnsanoğlu, yarınını değil de bugününü daha çok önemsiyor nedense…

İstinyePark’ın, Tank Palet’in, Borsa İstanbul’un ve daha birçok zenginliğimizin Katar’a satılması, sıradan insanımızı düşündürdüğü gibi üzüyor. Elinden bir şey gelmediği için de korkusundan susuyor. Ya 1 yıl sonra, ya 5 yıl sonra… Korkusu hep sürecek mi?

İktidarda en uzun süre kalan Kanuni idi. 46 yıl hükümranlık sürdü. Abdülhamit ise 33 yıl…

50 yıl, 100 yıl iktidar olan ne kral var ne de padişah.

Hangi kral ya da komutanın adı Einstein/ Pastör/ Edison kadar biliniyor?

Hangi siyasetçinin adı Aristo ya da Sokrates kadar ölümsüz?

Hangi din adamı, Konfüçyüs ya da Lao Tzu kadar yandaş toplayabilmiş kendine…

Söylediklerime itiraz edebilirsiniz… Buna su içmek/ televizyonda film izlemek kadar hakkınız var.

Ama… İtiraz ederken düşünmenizde de sayısız yarar var.

Bugün çok popüler olabilirsiniz. Yarın adınızı anan bile olmayabilir. Taçsız Kral Ayhan Işık’tan söz edildiğini duyuyor musunuz hiç? Unutulup gitti. Bir zamanlar Ahmet Tarık Tekçe ve Erol Taş vardı. En güzel kötü rol sahipleriydi onlar. Salih Tozan vardı. Göztepe’nin Ali Artuner’i vardı. Duyuyor musunuz adlarını?

Saygın bir devlet adamıydı Fahri Korutürk. Adı geçiyor mu hiç radyolarda/ televizyonlarda.

***

Unutulmazlık şerbetini içenlerle günü birlik siyaset yapanlar…

Ansiklopedi sayfalarında dolaşmakta, Google’ı kurcalamakta sayısız yarar var bence.

"Öldükten sonra unutulmak istemiyorsanız; ya okunmaya değer bir kitap yazın ya da yazılmaya değer işler başarın."

Benjamin Franklin’in bu sözünü her milletvekili/ her bakan/ her başbakan, ajandasına not etmeli… Muktedir olan herkes…

Kiev’e gittiğimde her yerin kar ve buz olduğu bir günde Lenin’in devasa heykelini ziyaret etmiştim. Heykelin önündeki kırmızı karanfiller beni çok etkilemişti. Eksi 31 dereceydi o gün. Karanfiller belli ki kısa bir süre önce konulmuştu. Sevgi/ saygı eksi 31 dinlemiyordu demek…

Oradan büyük parka geçtim. İkinci Paylaşım Savaşı yıllarında şehit düşmüş askerlerin mezarları da kızamık çıkarmış gibiydi. Mezarlık kıpkızıldı. Park kırmızı karanfil tarlasıydı sanki…

Kievlilerin, ulusal kahramanlarına saygıda kusur etmedikleri sonucunu çıkardım gördüğüm manzaradan.

Kiev’e gezmeye giden bir arkadaşımı görünce sordum: "Krişhatik Caddesindeki Lenin heykelini gördün mü?"

"Görmedim." dedi. "Yıkmışlar mı ne…" demeyi de ihmal etmedi.

Sofya’da da Dimitrof heykelini göremedim. Kaldırılmış…

Tabular yıkıldığı gibi, heykeller de yıkılıyor.

Bunun bilincinde olmak ve hiç unutmamak gerek.

Yoksullaştırılmış/ cahilleştirilmiş kitleler tarafından alkışlanabilirsiniz, heykelleriniz kentlerin meydanlarında boy gösterebilir. Parklara/ üniversitelere adınız verilebilir.

Yaptığınız yanlışlar, konuştuğunuz yalan sözler çılgınca alkışlanabilir. Hitler örneğindeki gibi… Bugün Almanya’da bırakınız Hitler hayranlığını, Nazi propagandasının bile yapılamadığı herkesin malumu.

Düne kadar tarih kitaplarında 'Hain Padişah' diye bilinen Vahdettin’in bugünkü siyasal konjonktür gereği 'hain’liği rafa kaldırılabilir. Vahdettinciler buna sevinebilir. Mümkündür.

Haziran ayında ABD’de kölecilik ve sömürgecilikle bağlantılı anıtların kaldırılması, düne kadar kimsenin aklından geçmiyordu. Polis tarafından öldürülen Siyahi Amerikalı George Floyd protestoları sırasında Avrupalı sömürgecilere Amerika kıtasının kapılarını açan İtalyan kâşif Kristof Kolomb’un heykellerinin yıkılması kimin aklından geçiyordu ki…

"Amerika 1492’de, Kristof Kolomb tarafından keşfedildi." tarih bilgisi ve Kristof Kolomb sevgisi/ sempatisi belleğimizde dün gibi taptaze…

Peki… 528 yıl sonra Kristof Kolomb’un heykelinin yıkılmasına ne dersiniz?

Sağduyulu siyasetçiler, bunun muhasebesini yapıyorlardır mutlaka.

Sözümüz zaten onlara değil, sağduyulu olmayanlara!