Sarı sıcaklarla birlikte güzel haberler

Sarı sıcakların hükmünü sürdürdüğü şu günlerde 2 Temmuz Sivas Anması için Çarşı Kültür Merkezi’ne giderken endişe içindeydim. Ya 10-15 kişi gelirse?

Şükürler olsun ki salon tamamen doluydu, geç gelenler de balkona alınmıştı.

Hidayet Karakuş, evde oturup dinlenmek ya da serinlemek varken salonu dolduranları 'kahraman' ilan edince ben de salondaki dostlara uyup alkışladım Sivas cehenneminden sağ kurtulan değerli şair- yazarımızı.

Çok da güzel konuştu doğrusu. Sivas’ta yaşananların 'Alevi katliam' olmadığının ısrarla altını çizdi.

Sarı sıcakların ülkemizi tutsak aldığı şu günlerde ben de Çatı Bostanlı’da ve Manisa/Yunus Emre’de açacağımız 61. ve 62. Kütüphane ile her iki adreste kütüphaneyle birlikte açacağımız  aydınlanma evleri  için didinip duruyorum.

Bu konuda bana el veren Mavişehir Mahallesi Muhtarı A.Çağdaş Baray ile üyesi olduğum Karşıyaka CHP’nin dinamik ve güzel başkanı Levent Güçlü’ye teşekkür etmeyi de ihmal etmiş olmayayım. Emekli Albay Hasan Zeki Sungur da imecemize omuz verenlerden…

Çatı Bostanlı’ya aldığım kitaplar ve aydınlanma evi eşyaları/ objeleri Bostanlıların da eminim takdirini alacak.

Açılış için belediye başkanının alacağı kararı, yapacakları tabelayı ve günü bekliyoruz.

***

Bergama Belediye Başkanı Dr. Tanju Çelik ile Torbalı ve Yunus Emre Belediye Başkanlarına yaptığımız ziyaretlerde gördüm ve öğrendim ki Tanju Çelik’ten sonra Bergamalılar başka bir başkan için artık arayış içine girmeyecekler. Dr. Başkanın samimiyeti, çalışkanlığı ve halkla kaynaşmışlığına ve kullandığı dile tanık olunca başka bir düşünceye yer kalmıyor kafamda.

Tıpkı Semih Balaban gibi…

Yunus Emre’nin eğitimci başkanının halkçılığını Manisa İl Başkanlığı döneminden biliyorum zaten… Öğretmen/ yönetici özel kalem müdürü de bir başka alkışı hak eden kişi…

İşine odaklı, İşbilen, çalışkan ve samimi

Rastlantıya bakın ki siz, çok samimi arkadaşım olan Mesut Şahan’ın damadı çıktı.

Manisa’da açacağımız kütüphane ve aydınlanma evi Rasime Şeyhoğlu ile Yusuf Atılgan’ın adını taşıyacak. Bilindiği gibi Yusuf Atılgan, ünlü Anayurt Oteli ile Aylak Adam romanlarının yazarı. Manisa’nın Hacırahmanlı kasabasından…

***

Basmane konusuna ve Hüseyin Sezgin’e gelince…

Hüseyin Sezgin, babası Ödemişli, annesi Bergamalı bir delikanlı.

Bergama’nın Aşağıcuma köyünde doğmuş. Henüz 28’inde…

Onu tanıdığımda lise mezunuydu ve tarih okumak istediğini söylüyordu. 4 yıl sınavlara girip kazanamamış olsa da azmini yitirmedi ve sonunda Açıköğretim Tarih Bölümü’nü kazandı. Şu an 2. Sınıfı geride bıraktı.

Ortaokul yıllarımdan bu yana tarihe/ sanat tarihine düşkünlüğümü bilen bilir.

Beni ona yakınlaştıran da tarih  konusu oldu.

Basmane konusunda İzmir’de eline su dökülemeyecek kişi Orhan Beşikçi’dir. İzmir’in ikinci kent doktoru ise Yaşar Ürük’tür. Basmane’yi sokak sokak bilenlerden ve çocukluğunu burada yaşamış olanlardan biri de 42 yıldır Sydney’de yaşayan Muammer Toprakçı’dır.

Her yıl tatil için geldiğinde o sokakları arşınlayan, çocukluk anılarına dönen Muammer Toprakçı, güzel Türkçesi, uluslararası gezginliği ve edebi birikimiyle bende derin izler bırakmış yoldaşlarımdandır. Şaka bir yana 12 Eylül 1980 öncesi İzmir öğretmen hareketinin önderiydi o. TÖB-DER İzmir Şube Başkanıydı.

Dünyanın dört bir köşesini gezip görmüş bir bilgi ağacıdır o.

Hüseyin Sezgin, Basmane konusunda doktora yapmışçasına yaşamını adeta Basmane sokaklarına  adamış eşi bulunmaz bir tarihçimiz…

Kendisiyle bir araya gelip Basmane’yi mercek altına yatırdığımız  günler çok oldu. Her yapının, her sokağın, her türbenin ya da caminin tarihçesini öyle iyi biliyor ki, zaman zaman test etmek istediğim oldu. Anladım ki benim bildiklerimin on katını biliyor.

Ben de Basmane’yi mesken edinmişlerdenim. Fırsatını bulunca hemen orada alırım soluğu. Evlere girip çıktığım bile oluyor örneğin.

Gördüklerini, yaşadıklarını, bildiklerini kaleme alırsa yardımım dokunabileceğini söyledim kendisine.

Öyle heyecanlandı ki… Hemen ders çalışmaya başlamış bile…

Hazırladığı dosya ne kadar zamanımı aldı, anımsamıyorum ama haziran ortasında kitap ortaya çıktığında künyesinde "Editör: Recai Şeyhoğlu" ibaresini görünce biraz mahcup oldum doğrusu.

Bu, onun değil de Bassaray Yayıncılık’ın her şeyi demek olan Grafiker İlhami Güler’in işi olmalıydı.

Onun emeğinin yanında bizimkisi bir hiç sayılırdı.

Kitap; Kervan Köprüsü’nden başlıyor, Aziz Vukolos Kilisesi, İzmir Basın Müzesi, Kumrulu Mescid, Yıldız Sineması, Tarihi Bıçakçı Han, Latife Hanım Evi, Altınpark Arkeoloji Alanı, Basmane Karakolu, Çorakkapı Cami… diye devam ediyor.

Basmane’nin her bir sokağında, meydanında Basmane’yi anlatan ne kadar kimlikli bina, türbe, müze, cami, hamam, çeşme, otel, kortejo, medrese, han, sinagog, fırın, kule, kilise varsa Hüseyin tarihçesiyle anlatıyor onları.

Basmane El Kitabı adeta…

TARKEM, İl Kültür Müdürlüğü, belediyeler bu kitabı alıp projeksiyon görevi yapmalı. İzmirlilere bu semti tanıtmak adına…

İzmir’in farklı semtlerinden çok sayıda  genç insan cumartesi ve Pazar günleri Alsancak Kıbrıs Şehitleri Caddesi ile Karşıyaka  Çarşısı’na  yığılıyor.

Basmane ise sadece Afrikalılarla Suriyelilere kalmış gibi…

Oysa bir zamanlar burada varsıl yaşamlar sürüyordu, En güzel konaklar buradaydı.

O tarihi canlandırmak gerekmez mi?

Turlara diyelim ki katılmadınız…

'Kayıp Semt BASMANE'yi genç tarihçi Hüseyin Sezgin’in kaleminden okuyun lütfen.

Kent kültürü ve kentlilik bilinci adına…

***

6 Temmuz 1995, Aziz Nesin’in sonsuzluğa göçtüğü tarih…

Aydın denilince aklıma hep iki ad geliyor. Giardano Bruno ve Aziz Nesin…

Aziz Nesin’i çok seviyordum.

BSP’li öğretmenler olarak onu İzmir’e davet etmiştik.

Gelişi ve dönüşüyle ilgili yol masraflarını karşılama görevi bana verilmişti. Nurdan Çaypınarlı tarafından… Ona olan aşkım nedeniyle bu işi benim çözeceğime inanıyordu anlaşılan.

Kendisiyle yazıyordum da…

Hiç unutamadığım bir anım da şu:

Eşim ve kızımla imza için sıradayız. Sıra bana gelince sordum: "Hangi kitabınızı almamı tavsiye ederseniz?"

Yanıtı çok ciddiydi: "Efendim benim en iyi kitabım en pahalı olan kitabımdır!"

Çeşme’de öldüğünü haber aldığımda ilk işim sabah sabah Cumhuriyet’e gidip ölümüyle ilgili acımı dile getirdiğim ilandı.

Ardından da BSP’li arkadaşlarla Çeşme’ye gidip cenazesini hastaneden alıp İzmir’e havaalanına getirmek ve oradan da gözümüz yaşlı uğurlamak olmuştu.

Hep sevdim Aziz Nesin’i…

Onu çok özlüyorum!