Nasıl bir ülkede yaşamak istiyoruz?

‘Cehalet, ayrıcalıklı sınıfın ustaca kullandığı bir silahtır.’

Bu soruyu her birimiz kendimize sormak zorundayız. ‘Doğduğun coğrafya senin kaderindir,’ sözü birçok kişi tarafından çok kullanılır. Bu söz, doğru değildir. İnsanların ‘kaderi’ kendi ellerindedir. Afrika’da veya dünyanın farklı bir bölgesinde doğdun diye köle olmak zorunda değilsindir. Egemenler seni öyle görebilirler, sana öyle bir paye biçebilirler ama sen köleliğe isyan etmezsen hep köle kalırsın.  Bir işçi, bir köylü de hep emeğini satmak zorunda değildir. Kapitalist veya toprak ağası onun emeğini sonsuza dek sömürerek palazlanmak ister. Eğer işçiler ve köylüler bu sömürü düzenine karşı çıkmazlarsa doğdukları coğrafya onların kaderi olur.

İnsanın insanca yaşadığı, sömürünün olmadığı, gündüzleri aç ve açıkta gezilmediği, geceleri rahatça uyunabildiği, her bir kişinin işinin ve evinin olduğu, çocukların ve gençlerin geleceklerinin çalınmadığı, doğanın ve çevrenin üç beş kapitalisttin daha da zengin olması için tahrip edilmediği, kadınların yaşam tarzlarına karışılmadığı, geceleri sokaklarda rahatça gezilebildiği, kahkaha atabildiği, kendi kararlarını kendilerinin özgürce alabildikleri, her inancın veya inançsızlığın özgürce yaşanabildiği bir ülke mümkündür. Özgürlükler ve demokrasi sen ona yürümedikçe sana gelmez. Hiçbir hak gökten zembille inmez. Haklar verilmez, mücadele edilerek kazanılır.

Bütün bu yalın gerçekleri niye hatırlatıyorum? 14 Mayıs tarihinde seçim yapılacak. AKP’li Cumhurbaşkanı TBMM’ni fesih edeceğini ve 14 Mayıs’ta seçim yapılacağını açıkladı. Bu seçimde nasıl yaşamak istediğimize karar vereceğiz. AKP; 21 yıldır bu ülkeyi yönetiyor. 2015’ten bu yana MHP, AKP iktidarını ve 2018’den bu yana ise yürürlükte olan ucube ‘Tek Adam’ rejimini destekliyor. Ülkeyi çöküntüye götüren bu rejimin devam edip etmemesine karar vereceğiz. MHP destekli AKP iktidarı ve Tek Adam Rejiminin yaptıkları, yapacaklarının garantisi olacaktır.

21 yıldır ülke ne hale geldi? İşsizlikte, enflasyonda, gelir adaletsizliğinde, dış ticaret açığında, iş ve kadın cinayetlerinde dünyada en üst sıralara yükselirken, adalete güvende, yolsuzluklarda, yoksullukta, eğitimde, sağlığa erişimde en geri sıralara geriledi. Bu iktidar döneminde zengin daha zengin olurken fakirler ise daha da fakirleşti. 2002 yılında çalışan işçilerin milli gelirden aldığı pay %28.3 iken 2022 de %26.5 geriledi. Sermayedarların payı ise %53.8 den % 54.5’e yükseldi. 2018’den sonra emeğin geliri %23 artarken, patronların geliri %80’in üzerinde arttı. OXFAM’ın Türkiye raporuna göre; en üstteki zenginlerin %1’in geliri en alttaki %90 yoksulların gelirinden 1.5 kat daha fazladır. MHP destekli AKP iktidarı zengini daha zengin, fakiri ise daha fakir yapmıştır.

Bilim insanlarının defalarca uyarmasına, depremin olacağı yeri belirtmesine, tedbir alınmasını istemesine karşın AKP-MHP iktidarı İmar Afları çıkararak, AKP’li belediyelerin, müteahhtitlerin rant devşirmelerinin önünü açarak, liyakatsız kadroları AFAD, Kızılay gibi kurumların başına getirerek depremde enkazın altında kalmıştır. AKP-MHP destekli Tek Adam İktidarının kötü yönetim konusunda sicili bir hayli kabarıktır. Başta ekonomik kriz olmak üzere Pandemi dönemini de yönetememiştir. Enflasyonun yükselmesinde soğan ve patates üreticilerini sorumlu tutmuş, onları ‘teröristlikle’ suçlamış, soğan ve patates depolarını basarak üreticileri ve aracıları gözaltına almıştır. Bununla da yetinmemiş, enflasyonu indireceğim diyerek ‘Tanzim Satış Yerleri’ açmıştır. Ama enflasyon bir türlü inmemiş bilakis daha da artmıştır. Pandemi’de 5 maskeyi dağıtamamanın yanı sıra Pandeminin yayılmaması için kapanma, aşı temin etme konusunda da sınıfta kalmıştır. Pandemi döneminde ölenlerin sayısını ancak iki yıl geçtikten sonra açıklayabilmiştir. Orman yangınlarına, sel baskınlarına müdahale etmede de geç kalmıştır.  THK’un uçakları hangarlarda çürümeye terk edilirken başka ülkelerden yangın söndürme uçakları kiralama yoluna gidilmiş, binlerce hektar orman alanının göz göre göre kül olması engellenememiştir. AKP-MHP iktidarı dönemi, liyakat, iş bilmezlik ve koordinasyonsuzluk dönemi olarak tarihe geçmiştir. Eş, dost, akraba, yandaş olanlar üç beş maaş daha fazla alabilmek için devletin önemli kurumlarının başına getirilmiştir. AKP-MHP destekli Tek Adam rejiminde ehliyet, liyakat yerini ‘hamili kart yakınımdır’ dönemine geçilmiştir. Yüzyılı aşkın bir süre önce halka yardım için kurulan KIZILAY bir ticarethaneye dönüştürülmüş, deprem bölgesine yardım etmek isteyen AHBAP’a, Türk Eczacılar Birliği’ne kâr etmek için çadır, konserve gıda satmıştır. Çürüme ve yozlaşma her yere bulaşmaya başlamıştır.

Ekonomik kriz, halkın yoksullaşması ve depremde yaşanan beceriksizlikler bu seçimlerde belirleyici olacaktır. Siyasal iktidar; alamadığı tedbirler, ranta ve aşırı kâra bağladıkları inşaatçılıkları, organizasyonsuzlukları, beceriksizlikleri, bilime inanmamaları ile seçimlerde enkazın altında kalacaktır. Depremin yaraları sarılmadan, hiçbir bilimsel ve jeolojik araştırma yapılmadan hemen inşaata başlanacağını söylemeleri seçimlere yönelik küçük siyasi çıkar peşinde koşmaktan başka bir şey değildir. ‘Bir musibet, bin nasihatten iyidir,’ sözünden AKP-MHP destekli Tek Adam Rejimi hiç ders almamıştır.

Bunca şeyler yaşanmışken hiçbir yetkili sorumluluğu üzerine alarak istifa etmeyi düşünmedi. Elli bine yakın insanımız depremde can vermişken, binlerce insan yaralanmışken, yüzbinlerce ev enkaz yığını haline gelmişken bir tek yetkili istifa etmemiştir. Komşumuz Yunanistan’da bir tren kazasında Ulaştırma Bakanı ‘Bu işten ben sorumluyum’ diyerek istifa etme basiretini göstermişken, Türkiye’deki siyasal iktidarın temsilcileri pişkin pişkin ortalıkta gezmektedir. Bu devran böyle gitmez. Sorumlular mutlaka bağımsız yargı önünde hesap vermelidir. Bunun ilk adımı da seçimlerde atılacaktır. Halk, hakkını ‘helal’ etmeyecek, hesap soracaktır. Kapitalist yağma düzeniyle hesaplaşılmadan bu defter kapatılmamalıdır.

Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde ‘Tek adama karşı ortak aday’ formülü etrafında herkes birleşmelidir. Tek Adam Rejiminden kurtulmanın yolu ‘ortak aday’ etrafında birleşmekten geçmektedir. ‘Millet İttifakı’, ‘Emek ve Özgürlük İttifakı’, ‘Sosyalist Güç Birliği İttifakı’ ‘ortak aday’ etrafında birleşmelidir. Milletvekili seçimlerinde ise Emekten, özgürlükten, barıştan, Kürt sorununun barışçı ve demokratik çözümünden, laiklikten, ‘İstanbul Sözleşmesinden Vazgeçmiyoruz,’ demekten, kadın, gençlik ve çocuk haklarından, grev yasaklarına son vermekten, her türlü örgütlenme, ifade ve sendikal özgürlüklerin serbest bırakılmasından vb. yana olanlar ise mutlaka bir araya gelmelidir. Ortak bir CEPHE etrafında birleşmelidir. İşçi ve emekçilerin kazanımları buradan geçmektedir. Bölünerek bir yere varılamaz. Birleşilirse kazanılır. Gün; ortaklaşma ve birleşme günüdür.

Seçim güvenliği ve sandık güvenliği konusunda ortak hareket etmenin yanı sıra Bursaspor-Amedspor maçında 90’lı yılların faali meçhullerini hatırlatmak için açılan ‘Beyaz Reno’, eli kanlı katil ‘Yeşil’ pankartı gibi provoksyon girişimlerine karşı da çok uyanık olunmalıdır. 2015 Haziran ayında yapılan seçimleri AKP kaybedince Kasım ayına kadar ülkede yaşanan katliamlar unutulmamalıdır.

Halk birleşirse, ortak hareket ederse her türlü provokasyon girişimi engellenebilir. Seçim ve sandık güvenliği sağlanabilir. Birlikten kuvvet doğar, halkın örgütlü gücü provokasyon girişimlerini boğar.

Bağımsız ve demokratik bir ülkeyi ve insanca bir yaşamı birlikte kazanacağız, halk kazanacak!