Kadın Olmak

Zor...
Gelişmiş ülkeler dahil, dünyada kadın olmak zor.
Avustralya'da kadınların yüzde 15'i cinsel şiddet ve yüzde 8'i tecavüz kurbanı...

Aile içi her türlü(fiziksel,
psikolojik, ekonomik)
şiddet...
Tecavüz...
Diğer cinsel şiddet türleri...

Avustralya'da bunlardan ikisine maruz kalan kadınların ruhsal rahatsızlığa yakalanma oranı,
yüzde 69...
Üç şiddet türüne maruz kalanlarda bu oran yüzde 89,4...

Daha acısı, cinsel şiddete maruz kalmayan kadınlarda intihar oranı yüzde 1,6 iken, bir tür şiddete uğrayan kadınlarda intihar oranı yüzde 6..

Daha da acısı, üç türde de şiddete uğrayan kadınlarda intihar oranı yüzde 34...
(NSW Üniversitesi Psikiyatri Bölümünün Susan Rees başkanlığında yaptığı araştırma sonucu)

Ama gösterilen tepkilerin de etkisiyle, yetkililer bu konuda önlem almaya çalışıyorlar.
Örneğin, Avustralya Federal Göç İşleri Bakanlığı, aile içi şiddetten mahkum olanlara vize verilmeyeceği ve Avustralya'ya alınmayacağı; aynı suçu Avustralya'da işleyenlerin ise aldığı ceza süresine bakılmaksızın, sınır dışı edilecekleri kararını aldı...

Avustralya dahil dünyada kadın olmak zor dedik...
Ya Türkiye'de?..
Türkiye'de kadınların yüzde 38'i, fiziksel
ya da cinsel şiddet kurbanı...
Psikolojik ve ekonomik şiddeti de dahil ettiğinizde olayın boyutunu düşünebilirsiniz...
2016-2020 arası,
öldürülen ve tecavüze uğrayan kadın sayıları:

"Öldürülen       Tecavüze Uğrayan
2016:  329           110
2017:  409           154
2018:  440           140
2019:  474           166
2020:  471           806 "

(TBMM Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu üyesi CHP milletvekili N.Tığlı'nın,'Türkiye'de Kadın Cinayetleri ve Çocuk İstismarı'
Raporu)

AKP'nin iktidara gelmesinin hemen ertesinde, 2003'de,
öldürülen
kadın sayısı 83 idi!..
Türkiye'de, kadın cinayetleri son 7 yıl içinde yüzde 1400 arttı... (Birgün Gazetesi-Diren Deniz Sarı)

Dahası var:
Cinsiyete Dayalı Gelişme Endeksi'nde Türkiye, 145 ülke arasında 130.sırada...
Okuma yazma bilmeyenlerin yüzde 76'sı kadın...
Okur yazar olanların da yüzde 21.5'i herhangi bir eğitim kurumundan mezun değil...
Karar alma mekanizmalarında kadın yönetici oranı:
yüzde 6.
Parlamentoya katılım oranı: yüzde 9.

Niçin böyle?
Avustralya'daki yetkililerin, bu can alıcı sorun karşısında aldıkları önleyici kararlardan birinin örneğini yukarıda yazmıştım.
Peki Türkiye'de ne oluyor?
Anımsamanız için,
AKP yetkililerinin demeçlerinden bir seçme:

"Erdoğan:
-Kadın erkek eşitliğine inanmıyorum, kadının anneliğini çıkarırsanız geriye kutsal birşey kalmaz.(2011)
-Kadın erkek eşitliği fıtrata ters. (2014)
Arınç:
-Kadın herkesin içinde kahkaha atmayacak,
bütün hareketlerinde cazibedar olmayacak. (2014)
-Hanımefendi sus, bir kadın olarak sus. (2015)
AKP'li Tuzla Belediyesi'nin yeni evlenenlere verdikleri kitap:
-Kadına iz bırakmadan dayak atmak mübah. (2016)
AKP Ünye Tanıtım ve Medya Başkanı Demirci:
-Örtüsüz kadın perdesiz eve benzer. Perdesiz ev ya satılıktır ya da kiralık. (2011)
AKP Ankara Belediye Başkanı Gökçek:
-Anası tecavüze uğruyorsa neden çocuk ölsün? Anası ölsün. (2012)"
(Cumhuriyet Gazetesi-K.Göktaş-
13/6/2017)

Oysa Türkiye'de kadınlar, o kurşun gibi ağır havada bağır bağır bağırıyorlar:

BEN VARIM!..
BEN KADINIM!..
BEN BURADAYIM!..
DUY BENİ!..
DUYUN BİZİ!..

Türkiye'de kadın olmak mı?..
Öyle herkesin harcı değil...
YÜREK İSTER!..

Yarın 8 Mart...
Uluslararası Emekçi Kadınlar Günü.
Dünyanın dört bir köşesinden haykıracaklar...
KATILIN ONLARA...
DUYUN ONLARI...