Bugün Günlerden "Bülent Ecevit"

‘Şair- Yazar- Gazeteci- Siyasetçi- Devlet Adamı’

28 Mayıs 1925’te İstanbul’da doğdu.  Babası Fahri Ecevit, Ankara Hukuk Fakültesi’nde adli tıp profesörüydü. Annesi Fatma Nazlı Hanım ise ressamdı.

96.yaşında onu özlemle anıyorum.

Şairdi, gazeteciydi, yazardı, siyasetçiydi.

CHP'nin 1973'teki seçim kampanyası sırasında Kars'ın Susuz İlçesi'nde çiftçilik yapan Şahzade Şahin'in evini ziyaretinde Şahin’in söylediği "Bizi bu dar günlerden kurtar Karaoğlan" sözünden sonra "Karaoğlan" olarak anılmaya başlayan Devlet Adamıydı…

9 dönem milletvekilliği,  Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı, Devlet Bakanlığı ve Başbakan Yardımcılığı, Cumhuriyet Halk Partisi ve Demokratik Halk Partisi Genel Başkanı olarak dört kez Başbakanlık görevlerinde bulunan Bülent Ecevit’i Türk siyaset tarihine mal olmuş bazı sözlerini daha dün gibi anımsıyorum. İşte onlardan birkaçı:

“…Demokratik bir partinin kanunlara saygılı özgür üyeleri mi olacağız, kapıkulları mı olacağız? Karar sizindir...” (CHP Kurultayında)

 “…Biz aslında savaş için değil, barış için, yalnız Türklere değil, Rumlara da barış getirmek için Adaya gidiyoruz…” (Kıbrıs Barış Harekâtı)

“…Demokrasilerde sadece ordu ve yargı mensupları tribünlerde oturur. Geri kalan tüm toplum kesimleri sahada olur. Ancak bir süre sonra tribündekiler oyundan sıkılır ve kendi takımlarına dahi tepki göstermeye başlayabilirler. Eğer sahada olması gerekenler, örneğin işçiler, tribünde oturmaya devam eder ve sahaya inmezseniz, korkarım biri çıkar, düdüğü çalar, 'Oyun bitti, herkes evine' der...”

Bir de şiirle analım istiyorum o yüce gönüllü siyaset adamını…

YARIN

Bir şeyler olacak yarın
duruşundan belli
kırdaki atların
bulutların koşuşundan belli
kazışından köstebeklerin toprağı

Karıncaların telâşından belli
bir şeyler olacak yarın
belki bir tomurcuk
belki bir ağacın düşen yaprağı
belki de bir çocuk

Pek o kadar göremesek de uzağı
kuşların uçuşundan belli
bir şeyler olacak yarın
öbür günden önemsiz
yarından önemli

-

Onun için 5 Kasım 2006’da öldü diyorlar.

Ben de "Sahi mi?" diyorum.

Saygıyla, özlemle…