Bir kitap

Olsa olsa bunu HKP’li, TKP’li, DEM’li, bağımsız sosyalist biri, BirGün yazarı ya da komünist bir şair söylemiş ve yazmış olabilir diye düşündüm önce.

Yoksa yıllar öncesinde Lenin, Dimitrov, CHE, Kastro ya da Nelson Mandela mı diye de düşünmedim değil…  

Bildiğim bir şey varsa bu söz sosyalist solda yerini almış birine ait.

Halkçı, devrimci, adalet ve hukuk savaşçısı biri olmasa "Daha adil bir dünya mümkün" diyebilir mi hiç?

Düşüncelerini 2021 yılının eylül ayında bu isimle kitaplaştırmış.

Hatta aynı ay ikinci baskısını bile yapmış. 

Hımmm, demek ki bu kişi Lenin, Dimitrov, Che, Kastro, Nelson Mandela değil!

221 sayfalık kitap, şu paragrafla başlıyor:

"Bugün dünya genelinde en fazla ihtiyaç duyulan konuların başında adalet geliyor. Küresel adaleti tesis etmekle yükümlü kurumlar ne yazık ki büyük bir atalet içinde bulunuyorlar.  Merhametini yitirmiş bir çağda bizlere adaletin temsilcisi, vicdanların sesi olma sorumluluğu düşüyor."

Hangi bir sözcüğüne itiraz edebilirsiniz?

Hem güçlü bir kalem hem de gözünü budaktan esirgemeyen bir entelektüel olsa gerek.

Kim bilir, belki de şair ya da yazar!

Feylesof da olabilir pekâlâ…

"Bugün dünyanın en önemli sorunlarından biri de ülkeleri ve küresel istikrarı tehdit eden terör örgütleri karşısında takınılan ikiyüzlü ve samimiyetsiz tavırdır."

Sözün sahibi, belli ki terörden çok zarar görmüş, terör karşısında dik duruş sergileyen bir anlayışın ortaya konulmamasından rahatsız biri…

Duygularımızın da tercümanı olmuş adeta şu sözleriyle:

"8 milyar insanın kaderi, hesap dahi vermeyen beş ülkenin insafına, hırsına, çıkarına ve kaprislerine terk edilemez. Bizim anlayışımıza göre dünyanın düzenini, kurtuluşunu ve mutluluğunu sağlayacak olan adalettir. Daha adil bir dünya için de umut ve güven veren bir küresel düzene ihtiyaç vardır."

Hele hele bir tümcesi var ki alkışlamamak olası değil:

"Güçlünün haklı olduğu değil, haklının güçlü olduğu bir sistem tesis edilene kadar, Dünya Beşten Büyüktür" demeye devam edeceğiz.

Ne var ki şu sözler ise pek inandırıcı gelmedi bana: "Türkiye, yıllardır 4 milyona yakın Suriyeli sığınmacıyı, tüm ihtiyaçlarını karşılamak suretiyle kendi topraklarında barındırmaktadır. Bir o kadar Suriyelinin ihtiyaçlarını da sınırımıza yakın yerler başta olmak üzere kontrol altında tuttuğumuz bölgelerde/ yerinde karşılıyoruz. Bütün bu faaliyetleri, uluslararası toplumdan ve kuruluşlardan kayda değer bir destek almadan, kendi imkânlarımızla ve halkımızın desteğiyle yürütüyoruz."

Bu sözlerin doğru olup olmadığını ülkenin ileri gelen siyaset bilimcilerine sormakta yarar var bence.

Ya şu sözlere ne demeli?

"Bugün dünyada en çok sığınmacıya ev sahipliği yapan Türkiye gibi ülkeler, yaptıkları fedakârlıkla tüm insanlığın onurunu kurtarıyor."

Kendi halkı aç, perişan, işsiz ve yoksul iken bu sığınmacı aşkı düşündürücü değil mi?

İlerleyen sayfalarda da buna açıklık getiriyor: "Türkiye’nin yaptığı uluslararası insani yardım ve kalkınma yardımı tutarı 5 milyar doları geçmiş durumdadır. Türkiye, milli gelirinin yüzde 0.79’unu insani yardım için ayırarak dünyanın en cömert ülkesi oldu."

İnsan önce kendi ülkesinin insanına cömert olmalı derse biri, yanıt ne olur acaba?

Sayın yazar, ısrarla hep şu konuya değiniyor:

"Sadece beş ülkenin bütün dünyanın kaderini etkileyecek konularda karar vermesi ne ahlakidir ne adildir. Dünya beş ülkeden büyüktür."

Ne yalan ne yanlış!

"2013 yılından bu yana çoğu kadın ve çocuk 20 bin insan Akdeniz’de azgın dalgaların kurbanı oldu" derken ne kadar da duyarlı…

Bence en güzel sözü de şu: "Merhametini yitirmiş bir dünya sistemi, insanlığın hiçbir derdine derman olamaz."

Daha da güzel bir başka sözü de şu: "Merhametini yitirmiş bir dönemde bizler merhametin temsilcisi, vicdanların sesi olmak durumundayız."

Kitabın sonlarına doğru adeta kükremiş:

"Biz asla garibin, mazlumun, mağdurun, yoksulun, ezilmişin, sırtından bir refah düzeni kurmayız, kuramayız. Buna bizim ne inancımız ne kültürümüz ne de tarihimiz izin verir."

Sizce kim olabilir bu kitabın yazarı?

Merak etmiyor musunuz?