76 yıllık taş fırının atom karıncası; "Osman Kadayıfçı"

Ufacık bir dükkan. İçerideki radyoda Türk Sanat Müziği parçaları çalıyor kısık sesle. "Elbet bir gün buluşacağız, bu böyle yarım kalmayacak...". İki büklüm yaşlı bir adam kasanın başında, dükkanı bir an bile boş bırakmayan müşterilerle ilgileniyor:

"Bir ekşi maya lütfen", "Glütensiz ekmek kaldı mı?", "Yarın sabaha bana simit ayır Osman Usta, unutma e mi?"

Osman Kadayıfçı Taş Fırını'nı yolu Ayvalık- Altınova'ya düşen herkes bilir. Çünkü burada yapılan ekmeklerin lezzeti başkadır. Tam buğday ekşi maya köy ekmeğinden, Fransız bagete Kafkas ekmeğinden glutensize 15 çeşidi aşkın ekmek Türkiye'nin her yerine kargo ile gönderilir tam 76 senelik bu taş fırından.

Haber: Özgür Duygu Durgun

Fotoğraflar: Ayşegül Ersoy

İşin başındaki Osman Kadayıfçı 1936 doğumludur. Altınova'nın en eski, en köklü esnaflarından biridir. Deyim yerindeyse atom karınca gibi de zindedir.İleri yaşına rağmen insanlarla iletişimi son derece kuvvetlidir. Ekmek de satar, yol soran yabancılara adres de tarif eder.

Üç kuşaktır devam eden bir aile işletmesi olan ekmek fırını onun her şeyidir. 1946'dan beri bu fırında çalışan Osman amcayı, dükkanın tenha olacağını umduğumuz bir pazar günü ziyaret ettik. Sohbetimiz boyunca müşteriler yine de hiç eksik olmadı.

Osman amcanın dedesi 93 harbinden sonra Bulgaristan'dan gelip Altınova'ya yerleşen pek çok muhacirden biri. Kadayıfçı soyadı ise dedesinin başlattığı kadayıf, helva, lokum ve şekerleme işinden geliyor. Bu nedenle de, Osman Kadayıfçı Taş Fırın Ekmeği'nin temellerinin atıldığı tarih aslında 1890 yılına uzanıyor.

Osman Amca'nın çocukluğu, İkinci Dünya Savaşı yıllarına rastlıyor. O dönemde Altınova'nın hemen karşısında Midilli'deki Alman işgalinin kıyının bu tarafında da bazı olumsuz etkileri oluyor. Çivilenen tahtalarla kapatılan pencereler, top sesleriyle titreyen camlar, karatma geceleri ve en önemlisi ekmek sıkıntısı gibi sorunlar yaşanıyor günlü hayatı sekteye uğratan. "Babam sayesinde çok şükür, ekmek sıkıntısı çekmedik, ama açlık çekenler oldu tabii harp zamanında" diye anlatıyor o günleri Osman Amca.

Osman amca üç kuşaktır devam eden fırıncılığı artık oğluna devretmiş ama kendisi de dükkandan pek ayrılamıyor.

"Bizim burada esas işi artık oğlum Ahmet yapıyor. Tekirdağ'da gıda mühendisliği okudu. Bu gördüğünüz çeşit çeşit ekmekleri  yapar. 10-15 farklı çeşit ekmek yaparız. Glutensiz, zeytinli, ekşi maya, Alman ekmeği, beyaz ekmek. Simit, kurabiye, poğaçaya da  başladık şimdi. Günde yaklaşık 500 ekmek çıkarırız. Çoğu aynı gün biter".

"86 yaşını devirmişsiniz, artık köşeme çekilip dinleneyim diye geçmiyor mu aklınızdan" diye soruyoruz Osman Amca'ya. "Gözümdeki sarı nokta hastalığı dışında sağlığım iyi. Yalnız bu sarı nokta yüzünden hiç bir şey okuyamıyorum. Harfler birbirine karışıyor. Tedavisi de yok. Gözler zayıflayınca şimdi artık kulak da eskisi gibi duymuyor. Yine de haftanın her günü burada işimin başındayım. Sağlığım müsaade ettikçe de olmaya devam edeceğim. Çünkü çalışmak her şeyin üstünde. Pazar günleri de dahil" diyerek "Hadi bana müsaade edin de çalışayım" ifadesiyle bir bakış atıyor bize ve gelen yeni müşterilere ekmek yetiştirmeye devam ediyor.