Konak Belediyesi güzel bir iş yaptı; "Roman Kültürevi"

8 Nisan Romanlar Günüydü.

Ne güzel, bu güne denk getirilerek Roman vatandaşların oturduğu yer olan yerde, Ege Mahallesi’nde (Halk arasında buraya Tenekeli Mahalle de deniyor) kültür evi açıldı.

Haberlerden okuduğum, burada gençlere okuma yazma, meslek kazandırma ve kadınlara değişik alanlarda olmak üzere kurslar açılacak.

En çok sevindiğim ise bu çalışmaların içinde çalgı yapımı ve onarımı kursunun da yer alıyor olmasıdır.

Çünkü Roman vatandaşların çoğunun işinin müzik ve çalgı konusu olduğunu biliyoruz!

Bu açıdan belediyeyi ve doğal olarak da başkan Abdül Batur’ u kutlamak gerek.

Yüzyıllardır hep ayrıma uğramış, öteki olarak görülmüş bir kesime en azından ilgi gösterildiği, olabildiği kadar da sorunlarına çare arandığı için.

Umarız yapılan işler güzel sonuçlar doğurur, burada yaşayan insanlar, geçim derdinin mecbur bıraktığı işler yerine kendilerini mutlu edecek işlerde çalışmanın yolunu bulur.

Tabii bu yolu açacak olan devlet ve imkânları ölçüsünde yerel yönetimlerdir.

EGE MAHALLESİ’ NDEKİ ROMAN VATANDAŞLARIN SOSYAL DURUMU.

Hazır söz Romanlardan açılmışken Alper Yağlıdere’nin Ege Mahallesi’nde yaşayan Romanlar üzerine yaptığı yüksek lisans tezi çalışmasındaki verilerden söz etmek isterim: (Kentsel Mekânların Kullanımında Sosyal Kategori Olarak Romanlar- Ege Mahallesi örneklemi- 2008, İzmir)

Belediye başkanı Abdül Batur, Konak İlçe sınırları içinde 60 bin Roman vatandaşın yaşadığını söylüyor. Roman vatandaşların yoğunluğu Konak ilçesinde olmakla beraber; Karşıyaka, Buca, Torbalı ve daha pek çok yerleşimde yaşadıkları da biliniyor.

Tez çalışmasında Roman vatandaşların Konak ilçesindeki mahalle sayısı olarak on üç gösterilmiş.

Bunlar başta Tepecik, Ülkü, Ege, Hilal, Güney, Sakarya, Süvari, Tan, Tuzcu, Ulubatlı, Emir Sultan, Ferahlı,  Zeytinlik vs. olarak verilmiş.

Roman vatandaşların yüzyıllar öncesinde Hindistan’dan göçle dünyanın değişik ülkelerine dağıldığı biliniyor.

Romanlara halk arasında; ‘kipti, esmer, çingene’ deniliyor, Yağlıdere’nin çalışmasında İzmirli Romanların kendilerine çingene denmesinden hazzetmedikleri belirtiliyor. Çingene isminin algıda bir aşağılamayı çağrıştırdığı var sayılıyor.

Oysa çingene ismi Edirne’de bulunan Romanlar için sorun olmuyor. Onlar kendilerini Çingene olarak tanımlıyor.

Peki, dünyadaki ülkeler kendi içindeki romanları ya da çingeneleri nasıl isimlendirmiş?

Fransızlar; Tsigane, Almanlar; Zigeuner, İtalyanlar; Zingara,  Anglosakson ülkeleri; Gipsy, Yunanca; Gifti, Rumence; Çiganu.

ROMANLARDA MESLEK, İŞ VE EĞİTİM

Baştan belirtelim araştırma 2006 yılında Ege Mahallesi’nden seçilen 56 yurttaş örneklemesi üzerinden yapılmış.

Buna göre eğitim durumu: % 58.9 İlkokul mezunu, %19.6 okur yazar değil, üniversiteye giden oran sadece, %1.8.

Hane halkı sayısı ağırlıkla 4 kişi, %33.9  

Çocuk sayısı ağırlık üç çocuk, % 23.2

PEKİ MESLEKLER?

Ayakkabıcılık başta geliyor, sonra sırasıyla; bisiklet tamircisi, deterjan satıcısı, garson, hamal.

Devam edelim; 

Müzisyen,%53

Dansöz, %23.

Falcılık,%33.

Çiçekçilik, %30

Sepetçilik, %16  

Kâğıt toplayıcılık,%16

Bohçacılık,%10.

Bütün bu oranlar bu kesimdeki insanların eğitim oranlarının nerdeyse dipte olduğunu gösteriyor.

Böyle olunca bu insanların doğru düzgün bir iş ve meslek edinmesi elbette düşünülemez.

21. yüzyılda bunun böyle olması bu devirde savunulamaz.

Eşitlikten ve insanca yaşamaktan yana olan Sosyal Demokrat bir anlayışın, bu vahim tabloyu ele alıp bu korkunç mağduriyeti giderecek çözüm yollarını bulması zorunludur.

İşte, Konak Belediyesi’nin yaptığı da bu iyi niyetin çabası olarak okunmalıdır.