Gözüme Bakma Çakarım Ha!

“Aşağı bak!” derken, “Gözüme bakma!” diyor aslında görevli. “Benim, senin gözünle karşılaşmaya cesaretim yok.” demiyor elbet açıktan ama aslında öyle diyor gibi. “Sen, benim gözüme bakıp dururken bu işleri işleyemem belki.” de diyor gibi… (Hani utanacaktır falan belki.) “Aşağı bak, arkadaşına ne yaptığımı görme. Bir genci on kişiyle yaka paça alıp götürmek övünülecek bir şey değil. Şanımıza yakışmaz.” demiyor ama diyor gibi.

Bir de puan meselesi var tabii. Beş yüz puanı almış olan gencin, alamamış olan diğer gencin gözüne, bakması iyi bir şey değil. Tatsız biraz. Aşağılar gibi. Sevimsiz bir durum. O da biliyor elitist dediği o gençlerin zekâ açısından gerçekten de elit olduklarını. Bunu kabullenmek, kabullenmese bile bilip de bu yükü taşımak kolay değil. Haset sebebi. Bu da öfke, aşırı öfkeye gebe… Hazır elinde de yetki varken “Aşağı bak!” diyecek tabii, başka ne desin? “Gözüme bak, gözüme!” mi desin? Yok canım sen de! Bunu diyebilecek kişi, elinde silah olsa da olmasa da söyleyebilecek kişidir ancak.

Kendini büyük görme durumunu unutmayalım. “Bir büyüğünün gözüne nasıl bakarsın, bakılmaz ki. İnsan başını öne eğer, süklüm püklüm olur, salta durur falan. Sen hangi cesaretle bakıyorsun? Bakma eşek herif! Biz amirimizin önünde böyle mi duruyoruz? Gözümüzü gözüne dikip bakıyor muyuz? Hayır, durmuyoruz. Hayır, bakmıyoruz. Öyleyse sen de duramazsın. Burada devlet benim. Demek ki amir de benim.”

“Ben sizin babanızım, ben ne dersem o olur.”

Özgüveni olmayan insanlar karşıdakinin gözüne bakmakta zorlanırlar. Gözünü gözüne dikip bakandan ise hiç hazzetmezler. Bir de bu beş yüz puanlık tiplerin karşısında insanda özgüven mi kalır ya hu, el insaf! Ama çaktırmamak gerek. Çaktırmamak, bir de hazır ele geçirmişken ağızlarının ortasına çakmak, bütün hıncını yakaladıklarından çıkarmak. Tekme, tokat, yumruk, cop, şok. Allah ne verdiyse artık.

Etkenlerden biri de biatın ilk şartı tabii. Biatın, sana biat etmesini istediğin kişinin önüne bakmasını sağlamakla başlıyor olması. Kişi kendinden bilir işi.

Sonuncusu da belki cinsiyet ve nefis meselesidir. Gözüne bakan kişi, memurcağızda şey uyandırdıysa hani. Olmaz mı? Bal gibi de olur. Dünya hali bu. Bakmasana!

Niyetim memurumuzu küçültmek, utandırmak değil, sadece -becerebildiğim kadarıyla- saptama yapmak. Gerçi utandırmak kısmından pek emin değilim, utanması gerekenin biraz utanması iyi olabilir.

Sayın yetkililer, yazıktır bu gençlere, yapmayın, etmeyin.

Puanla giremedikleri yerlere silahla göndermeyin gençlerimizi.

Copla dövenleri gözle dövenlerin üstüne göndermeyin. Yenişemezler. Bir kazanan olacaksa bilin ki o gözle döven olacaktır. Görünürde kazansa bile kaybettiğini hep bilecek olan diğerinin dünyasını da başına yıkmayın.

Copuyla dövenler de bizim çocuklarımız, gözüyle dövenler de. Kıymayın bu sabilere.

Çocuklar ve gençler yaşadıkları ülkelerin geleceğidirler. Ülkenin geleceğini daha fazla sakatlamayın.

El alemin F35’ine, S400’üne, aşısına, ilacına muhtaç olmak istemiyorsanız düşün bu üniversitelerin yakasından. Yarının bilim insanlarını rahat bırakın.

Gençlerin bir kısmını diğer bir kısmın üstüne gönderip “Gözüme Bakma Çakarım Ha!” dedirtmeyin. Yazıktır bu ülkeye. Yazıktır bu ülkenin yarınlarına.