Gazeteci Şairler

GAZETECİ ŞAİRLER

(G ü l d e s t e)

“Şiire şair gerek

neye neyzen nasılsa,

onu okuyacaklar

şairce yaradılsa.” (Ahmet Muhtar Kumral)

****

Doktor şairler, asker şairler, hukukçu şairler vb olur da gazeteci şairler olmaz mı? 

Olur elbette ama, bunu araştırıp nesnel bakışla değerlendirecek bir kahramana ihtiyaç vardı. 

Birden bağırasım geldi:

-Aranan kalem bulunmuştur. 

İlginiz için teşekkürler!

****

Bu “kalem” sahibi ya da erbabı, kendisi de gazeteci-şair olan Okan Yüksel idi! 

"Sihirli ve şiirli" bir dili vardı Okan'ın. 

Bana bir zamanların efsane yazarlarından İslâm Çupi, Halit Çapın ve biraz da bizim Attila Gökçe'nin biçemini (üslup) anımsatıyordu. Okan'ın, spordan yola çıkarak, yazı türlerinin hepsinde verdiği örnekler, kitaplara alınacak, edebiyat ve iletişim fakültelerinde okutacak nitelik taşıyordu. 

Okan kardeşim, şu günlerde üçüncü basımını yapan “Gazeteci Şairler” adlı güldestesi (antoloji) 530 sayfa; yani tam bir tuğla kitap. 

Şöyle göz ucuyla bakıp saymaya çalıştım: 

65 şairden 250 kadar şiir yer bulmuş kitapta. Bazı şairler tek şiirle boy gösterirken, bazı şairlerden 4-5 şiir alınmış. 

Her seçki gibi bu kitap da, Okan'ın öznel görüşlerini yansıtmakla birlikte, genellikle tarafsızlığı gözden kaçmıyor. 

Kitabın başında, medyanın parlak yıldızı Uğur Dündar'ın kısa ama çarpıcı sunumu var. 

Dündar yazısına, Lawrence Kasdan'ın şu aforizmasıyla başlıyor:

“Şairlik ve yazarlık, ömür boyu ev ödevi yapmaktır.” 

Uğur Dündar'ın yazısından birkaç satır:

“Okan Yüksel bir kalem ustası, söz ustası. Türkçemizin zenginliğiyle bezediği özen ve yaratıcılık dolu dizeleri, büyük alkışı hak ediyor.” 

****

Şimdi girin koluma, düşelim Okan Yüksel'in yoluna; ya da onun bahçesine girelim de, gözümüze kestirdiğimiz çiçekleri koparmadan sevelim. 

Bahçede ilk olarak -soyadı ABC sırasına göre- karşımıza “ilk” sözü atılacak, 7'den 70'e herkesin sevdiği Sunay Akın.

Şu kestirimde bulunuyor Okan:

“Ülkesinden Kız Kulesi’nden kanguruya niçin kanguru denildiğine, Novijo kızılderilerinin, astronot aracılığıyla Ay'a göndermek istedikleri mesaja kadar çok değişik konuları işleyen Sunay Akın'ın anlattıkları muziplik gibi görünse de, kırgınlıklar içerir.” 

Sıralamada ikinciliğini alan Erol Akıncılar'dan seçilen şiirlerden birisi, benim çok sevip bazı yazılarda kullandığım “İzmir” şiiri gülümsüyor:

“Herkesin eşi dostu/ beni de martılar uğurladı.

Deniz her yerde mavi/ martı her yerde beyaz ama,

İzmir'de deniz masmavi, martı bembeyaz.”

****

Kitapta, usta kalem Sabahattin Ali'nin, bazıları bestelenmiş şiirinden örnekler var:

“Göklerde kartal gibiydim/kanatlarından vuruldum/

Mor çiçekli dal gibiydim/ bahar vaktinde kırıldım.”

İki anıt isim ard arda: Melih Cevdet Anday ve Ahmed Arif. 

Onları, soyadı “Adsız” olan Hüseyin Nihat izliyor. 

Sırayı bizim Mustafa Balbay alıyor ki; bazı okurlar onu şair yönünü bu kitapta öğreniyor. Günümüzün en popüler şairlerinden Ataol Bahramoğlu, çok bilinen beş şiiriyle arz-ı endam ediyor. 

Yeterli yer olsa, şairin dillere pelesenk olmuş “Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var” şiiri de sunulurdu herhalde. 

Şair yönü az bilinen İsmail Cem'in yanı sıra İzmir'den Nedim Çapman, Lütfü Dağtaş, Refik Durbaş boy gösteriyor. 

İlk şiiri “Velvele”yi benim yayınladığım Refik Durbaş'ın “Kitabe” ile “Gökova'da bir mavi kuş” şiirlerini boşuna aradı gözlerim. Şair-gazeteci-Başbakan Bülent Ecevit'in “İstiklal Marşı” şairi Mehmet Akif'in arkasından sonra, İzmir'in çok yönlü yazarı Ünal Ersözlü gülümsüyor bize.

****

Hemen hiçbir yerde şair olduğumu söyleyip yazmadığım halde, sevgili Okan, beni de katmış gazeteci-şairler arasına. 

Zülfü Livaneli, Aziz Nesin ile İsmet Özel'in şairliği tartışılmaz. Türkçe'nin dev şairi Nâzım Hikmet'siz güldeste (antoloji) olur mu? 

Ondan sonra seçilmiş şiirlerine yer verilen gazeteci-şairler Süleyman Saylan, Dinçer Sezgin, Onur Şenli, Ülkü Tamer, Hakan Tartan ile Nail V. ile eserin sahibi Okan Yüksel. 

****

Bu titiz çalışması için Okan Yüksel'e, "kendisinin" bir şiirini armağan etmek münasip olur:

A n n e

Çocuk gözlerimle sevdim

Seni ben anne

Işık dolu gecelerde

Sardunyalarım açardı

Ben seni severken anne

Mutluluğum

Gramafon çiçeklerinde

Büyüdüm

Gözlerim de büyüdü anne

Yeni seni sevdiğim gözler

Seni daha büyük gözlerle

Daha çok sevdim anne