Hüseyin Yurttaş’tan Gazete Karşıyaka’ya

"Karşıyaka Belediyesi'ne öneriler"

Aylar sonra Latife Hanım Köşkü bahçesindeki kapalı alanda bulunan Mehmet Atilla Kitaplığı’nda buluştuğum Hüseyin Yurttaş’a aklımdan geçen ve bir belediyeye sunacağım kültür projesiyle ilgili sorular sordum da sordum.

Biliyorum ki bana makul ve mantıklı bir şeyler söyleyecek.

Çünkü şiirini de düzyazılarını da zevkle okuduğum bir büyüğüm Hüseyin Yurttaş. Her konuda güvendiğim biri…

Yıllar önce Yeni Asır’daki yazılarının da tirajı etkilediği söylenir/ bilinir entelektüel çevrelerde.

Bambaşka bir özelliği de dobra dobra konuşmasıdır. Bildiğini okuyan biridir. Keşke CHP değerini bilip İzmir Milletvekili yapabilseydi onu. Hem edebiyat dünyası hem de siyaset dünyamız kazanırdı.

Her daim güvendiğim biri oldu Hüseyin Yurttaş. Çalıştığım her okulda da Muzaffer İzgü ve Hidayet Karakuş ile ağırladım onu.

Hüseyin Yurttaş gibi, Hidayet Karakuş/ Efdal Sevinçli/ Semih Çelenk / Hülya Deniz Ünal/ Oğuz Tümbaş/ Aydoğan Yavaşlı/ Duygu Kankaystın/Veysel Çolak/Selami Şimşek/Nevzat Süer Sezgin/ Deniz Üstüngel/Nüket Hürmeriç/ Veysel Çolak/ Selahattin Tural/ Veysel Gültaş/ Handan Gökçek/ Öcal Uluç gibi değerlerimiz de var Karşıyaka’mızda.

Her biri yazın dünyamızın bilinen insanları…

Şiirleriyle, öyküleriyle, romanlarıyla, tiyatro oyunlarıyla, müzik yazılarıyla sanat dünyamızda varlıklarını kanıtlamış kişiler…

Ajansbakırçay’da yazan, Alaşehir’in köylerinde bulunan ilkokullara toplam 24 kitaplık kuran ve özgün düşüncelerini her yılsonunda kitaplaştırıp eşine dostuna armağan eden Hasan Zeki Sungur’u da unutmamak gerek… Kitap kulüplerinde okudukları kitabı tartışan arkadaşlarıyla edebiyata kafa yoran biri Hasan Zeki Bey. Latife Hanım Çalışma Grubundan… Emekli bir muhabere albayı… Edebiyatla iç içe olan güzel bir yurttaş.

Gel gör ki, Yaşar Aksoy- Yücel İzmirli- Okan Yüksel ve son aylarda yazmaya başlayan Yavuz Özmakas dışında bu arkadaşların yazılarına tanık olamıyoruz Gazete Karşıyaka’da.

Her dördünün de yazılarını takip ediyorum. Özellikle Yaşar Aksoy ve Yücel İzmirli ile Karşıyaka’mızın geçmişine yolculuk yaptığım yazıları büyük bir öğrenme açlığı içinde okuyorum.

Yarım asırdır Karşıyaka’da yaşayan şair- yazar arkadaşlarımızın da eminim ki anlatacağı çok güzel anıları ve denemeleri vardır Karşıyaka’yla ilgili.

Onlara neden fırsat verilmediğini bir Karşıyakalı olarak anlayamıyorum doğrusu. Bana üç dört yazıyla bu fırsat verildi, mutlu oldum. Sorumlu arkadaşlara teşekkürü borç bilirim.

Bu fırsat ve olanak yazın dünyamızın diğer öznelerine de verilmeli. Bugüne değin unutulmuş/ ihmal edilmiş olabilir. Mümkün… En azından bundan sonraki haftalarda bu eksiklik telafi edilmeli.

70 haftadır çıkan Gazete Karşıyaka’ya emek verenlere teşekkürü de borç bilenlerdenim. Çünkü gerçekten güzel bir gazete çıkarıyorlar. Başkan güzellemesine yer vermeyen,  semt sorunlarını irdeleyen, kentin kültür sanat olaylarına projeksiyon tutan haber ve yazılarla dopdolu bir gazete çıkardıkları için… Anıları ve anlatıları okumaktan büyük zevk alıyorum.

Keşke bir de ortaokullu ya da liseli öğrenci kardeşlerimize 'deneme' yazısı için köşe açılsa… Bunun için ilçe milli eğitim müdürlüğüyle gidilip görüşülse ve her hafta farklı okullardan farklı öğrencilere fırsat verilse… 10 Kasım için ilk adım atılamaz mı örneğin?

Konuyu da şimdiden fısıldamış olayım: “Atatürk Öldü Mü?”

Onlar geleceğimiz değil mi bizim?

Geleceğin Karşıyaka’sının belediye başkanlarına/ ilçe milli eğitim müdürüne/ şairine/ tiyatrocusuna yakışmaz mı?

Başkanın gazeteye müdahalede bulunmadığını biliyorum.

Fotoğrafının ve kendisiyle ilgili haberlerin sık sık kullanılmasından rahatsız olduğunu bilenlerdenim. Şova hiç yer vermediğini başkanlığının ilk gününden bu yana görenlerden/ tanık olanlardanım.

Bu ihmali görüyor/ farkediyor olsa da sesini çıkarmadığını/ müdahalede bulunmadığını tahmin edebiliyorum.

Aklımdan geçen kültür projelerine yer verilip verilmeyeceğini bilemem ama Gazete Karşıyaka’nın yazan/ yazar kadrosu konusunda bu eksikliğini kısa zamanda telafi edeceğine olan inancımı da koruyorum.

Şunu belirtmekte de yarar var, Gazete Karşıyaka’nın yazar kadrosunda yer alanlar her sayıda yazmak yerine dönüşümlü olarak yer almalılar… Daha doğru olur diye düşünüyorum. Bilmem yanılıyor muyum?

Bulmacayı doğru çözen ilk üç kişiye yazar kadrosunda yer alanların birer kitabı armağan edilse nasıl olur?

Bu da bir öneri olsun!

Asıl çok rahatsız olduğum konu ise Karşıyakalı Attilâ İlhan’la ilgili bir söyleşinin ve Fakir Baykurt ile ilgili bir anmanın olmaması/ yapılmamış olması…

Neden Kültür Müdürlüğünün Eğitim-Sen ile ya da bir başka eğitim sendikası ile bir araya gelip 'Dünya Öğretmenler Günü'nü 5 Ekim'de kutlamamış olması da gözümden kaçmış değil.

Saygısızlık yapmak aklımın ucundan geçmez ama kültür müdürlüğü bu konuda komşu ilçemiz Çiğli gibi çalışmıyor. Alkışlayacağım belediye Çiğli değil de Karşıyaka olsun istiyorum ben.

Kültür çalışmaları deyince sadece dinletiler akla gelmemeli.

Salâh Birsel, Attilâ İlhan, Dinçer Sezgin, Şükran Kurdakul, Tarhana Osman, Metin Oktay gibi değerlerimizin anılması öncelikle Karşıyaka Belediyesi’nin işi olmamalı mı?

Neden ihmal ediliyor, neden düşünülmüyor?

Latife Hanım Köşkü bahçesindeki kapalı alanda bulunan Mehmet Atilla Kitaplığı’nda  pekala  çok sayıda  edebiyat etkinliği yapılabilir.

Karşıyaka, Türkiye’nin Batı’ya açılan önemli bir kapısı…

Makedon nüfusun çok yaşadığı Karşıyaka’da Karşıyakalı - Makedon Şairler Buluşması gerçekleştirilemez mi örneğin?

Bu konuda bize el verecek olan Üsküp Milli Kütüphanesi ile ilişkilerin kurulması zor değil…

Karşıyaka Belediyesi bu konuda Türkiye Yazarlar Sendikası İzmir Temsilciliği ile ilişki kurarak çalışmalarına ivme kazandırabilir.

Lütfen bu konuda biri 'pandemi' bahanesine sarılmasın.

Sonuç: Karşıyakalılar olarak belediyemizin etkinliklerinin çoğalmasını ve nitelikli söyleşilerle zenginleşmek istiyoruz.

Eminim, başkan da bizden farklı düşünmüyor.

Yazdıklarımız, eleştiriden ziyade öneri olarak kabul edilirse mutlu olurum.

NOKTA!