HIDIRELLEZ

Hıdırellez ateşleri de söndü.

6 Mayıs gecelerinde yakılan Hıdırellez ateşlerinin alevleri yok. Kadınlar, erkekler, gençler ve çocukların coşkulu bağrışmaları yok oldu. Alevlerin üzerinden atlayan delikanlıların, genç kızların o ateşlerin yalımları ile birlikte göğe yükselen şen şakrak çığlıklarını, kahkahalarını duyamaz olduk.

Hıdırellez yeniden canlanmadır, baharın gelişidir, umuttur.

Dileklerin yaşama geçeceği, güzel bir geleceğin düşlenmesidir. Gelecekten beklenenin, kâğıda kaleme dökülmese de bir ağacın dalına bağlanan bez parçası, deniz kenarında kumsala çizilen bir ev ile Hızır'a iletilmesidir. Annelerin genç kızları için Hızır'dan beklediği hayırlı bir kısmet, ya da oğulları için hamarat ve güzel bir gelindir. O, Hızır'dır ve elbette kendisine iletilen dilekleri anlayacak ve yerine getirecektir. Artık dileklerini tutanlara düşen de beklemektir.

Bundan 49 yıl önce bir Hıdırellez günü, üç anne için yeni bir başlangıç, yaşama yeniden su yürümesi değildi. Bundan 49 yıl önce o üç anne için Hıdırellez, kapkara bir güne evrilmişti. 1972 yılının 6 Mayıs günü üç acılı annenin tek dileği yüreklerindeki acı ve umutla, yaşları yirmilerin yarısını bile bulamamış üç oğulun yaşamdan koparılmamasıydı.

Olmadı; yoksul ve emekçi halkını sevmekten başka hiçbir suçu olmayan üç yiğidin boynuna idam ilmeğini o gece geçirdiler. Yeryüzündeki en sert kayaları bile utandıracak bir dik duruşla ve asla boyun eğmeden, hüküm verenlerin, cellatların suratına haykırarak ve cellada bırakmadan, kendileri tekmeleyerek ayaklarının altındaki idam sehpalarını, türkü söyler gibi gittiler ölüme üç oğul.

Türküler yakıldı arkalarından, o tarihten sonra doğan yüz binlerce çocuğa adları verildi. Yaşam durmadı ve yeni filizlerini vermeye devam etti.

Ama dedik ya her Hıdırellez yeni bir başlangıçtır.

Yaşamın canlanması, yeni umutlara yelken açmaktır. Hıdırellez ateşlerinin yeniden yakılacağı günlerin özlemle beklenmesidir. Kızlı-erkekli kalabalıklarla ateşler yakıp, türküleri, şarkıları daha coşkulu söylemektir. Ağaçlara, taşlara, kumlara dilekler yazarak Hızır’a iletmektir.

Söndürülen Hıdırellez ateşleri ile birlikte, yaşadığımız salgın hastalık sürecinde yitirdiğimiz başka şeyler de oldu. Kendimize ve birbirimize yabancılaştık. Bizleri dört duvar arasına hapsederek yaşamdan kopardılar. Bütün bu olumsuzluklara inat, “yaşasın hayat” diyerek, yaşamın yeniden filizlenmesine var gücümüzle katkı koymak gerekmiyor mu?

Elbette Hıdırellez ateşlerini yeniden ve daha güçlü yakacağız.

Ve devam edecek Hıdırellez ateşlerinin yalımlarında ışımaya, Deniz ve Hüseyin ve Yusuf...