Eski yazıları düzenlerken gözüme çarptı.
27.4.1999 yılında, ‘Dünya’ gazetesindeki ‘Dünden Bugüne’ başlıklı köşemde yazmışım.
27 yıl önce…
Yazıyı sizlerle yeniden paylaşmak istedim:
“Yurtseverlerlik ve -yazı boyunca böyle anlayın-ırkçılık anlamında milliyetçilik,
çoğu kez karıştırılagelmiştir.
Bunun nedeni, içerikleri farklı olmakla birlikte, zaman zaman her ikisinin de aynı sözcükle ifade edilmesinden kaynaklanmıştır.
Oysa içerik olarak birbirine zıt iki anlamı barındırırlar.
Eğer İngilizce sözcüklerle anlatırsak; yurtseverlik ‘patriatism’, milliyetçilik ise ‘nationalism’ sözcüklerinin karşılığıdır.
Yurtseverlik,aynı ‘patria’da
yani aynı vatanda, aynı yurtta yaşayan bütün insanların çıkarlarını gözetme isteği ve çabasıdır.
Milliyetçilik ise aynı ‘natio’dan,
yani aynı ırktan,ortak atadan gelen insanların çıkarlarını gözetme istemi ve çabasıdır.
Yurtseverlik, o ülkede yaşayan
tüm insanların çıkarlarını göze aldığı için, etnik kökenlerine
bakmaz.
Aynı ülkede yaşayanların hepsini kapsar.
Milliyetçilik ise, yaşadıkları ülkelere bakmaksızın bir etnik gruba,aynı ırkın üyelerine hitap eder.
Bu yüzden de milliyetçiliğin ölçütü ırka olan inanç ve bağlılık iken; yurtseverliğin ölçütü aynı toprakta yaşayan halkın özgürlüğünü ayakta tutan kurum ve yaşam tarzına, yani Cumhuriyet ve Demokrasi’ye duyulan inanç ve sevgidir.
Milliyetçilik, kayıtsız şartsız bir sadakat ve -dışlayıcı-bağlanmayı ifade ederken, yurtseverlik ise demokratik bir Cumhuriyetin sağladığı özgür yaşam tarzında anlamını bulur.
Yine bu nedenle milliyetçilik,
despotizm ve baskı da anlamlaşırken; yurtseverlik ise kendini özgürlük ve demokratik haklarla özdeştirir.
İşte bu yüzdendir ki,
İspanya İç Savaşı’nda,
bir yanda faşizm yanlısı milliyetçiler, öte yanda özgürlük yanlısı cumhuriyetçiler vardı…
Türkiye’de mi?
Yurtseverlik, ‘Misak-ı Milli’ sınırları içinde, “Yurta Sulh Cihanda Sulh” ilkesini rehber edinirken; milliyetçilik ise ırkçılık ve -Türk-İslam sentezinden sonra-onun yanına eklemlenen dincilik ile, saldırı,savaş,büyüme arzusu olarak kendini gösterir.
Yurtseverliğin temel öğesi yurttaşlardır.
Milliyetçiliğin ise temel öğeleri
etnik ya da dinci yapılardır.
Yine bu nedenle yurtseverlik,
yurttaşın haklarını koruyan ve ortak iyiye hizmet eden demokratik bir yönetim için çabalarken; milliyetçilik ise, bağnazlık, hoşgörüsüzlük,
baskı ve zulümle bütünleşir.
Yurtseverlik, yurttaşların yönetime katıldığı çoğulculuktan yana bir toplumsal yapıdan yana olurken; milliyetçilik ise farklılıkları ortadan kaldırmak için baskıyı araç olarak kullanan, çoğunlukçu, kişi haklarını reddeden otoriter bir yapıyı amaçlar…
Bugün ülkemizde;
ister Türk olsun ister Kürt, milliyetçiler ırksal bazda ayrılığı besleyip körükleyerek,
şoven duyguları azdırarak, aynı topraklarda yaşayan insanları birbirine karşı kışkırtma ve kırdırmaya zemin hazırlarken;
yurtseverler ise, etnik kökenleri Kürt de olsa Türk de olsa, bu topraklarda
ortak vatandaşlık paydası altında, demokrasinin eksiksiz işlediği bir toplumu elbirliği ile yaratmak için çalışırlar…
Yani?
Milliyetçiliğin panzehiri
yurtseverliktir…”
27 yıl önce yazdığım yazı bu…
Bugün de geçerliliğini koruyor mu?
Karar sizin…