Öldüren deprem değil; Biz öldürdük onca insanı!

Nerede okuduğumu hatırlayamadığım bir yazıda 'depremzede değil yapızede' nitelemesi yapılmıştı deprem bölgesindeki can ve mal kayıpları için.

Ülke insanlarının büyük bir kısmı gibi televizyonun karşısından ayrılamıyorum. İzlediğim her görüntü, dinlediğim her haber bir matkap gibi oyuyor beynimi. Günlerdir duygularım acı, kızgınlık, kırgınlık, öfke ve pişmanlık arasında gidip gelmekten yoruldu.

Aslına bakarsanız biz bu depreme 2002 yılında yakalandık. Böyle düşünmemin elle tutu-lur nedenleri var. Yaklaşık 21 yıldır siyasi enkaz altındaydık zaten. 6 Şubat 2023 tarihinde ise hepimiz toprağa gömüldük.

Son iki haftadır tek adamın aldığı kararları öfke ile izliyorum. İlk karardan başlayalım. Depremzedelere iktidarın yardımı kapsamında yiyecek, giyecek ve çadır sağlanmadan hemen ilan edildi. Farz edelim ki iyi niyetle ilan edildi. İlanın hemen arkasından OHAL kapsamında sosyal medya yasağı getirildi. Sosyal medya erişiminin engellenmesi halkın deprem konusunda bilgilenmesini, iktidarın beceriksizliğini, insanların nasıl zor durumda olduklarını, yardım organizasyonunun ve halktan gelen yardımların iktidarın beceriksizliğine nasıl kurban edildiğini gizlemeye yönelikti. Oysa depremzedeler sosyal medya aracılığı ile uzakta bulunan yakınlarına sağlık durumları ile ilgili bilgi veriyorlar, ilden ile duyulan yardım çığlıkları atıyorlardı. Sosyal medyada yapılan duyurular sayesinde yardımlar toplanıyor, arama kurtarma gönüllüleri sosyal medya aracılığı ile toplanıp bölgeye gidiyorlardı. Böyle akıl dışı bir kararın alınması depremzedelere yarar sağlamadığı gibi çok büyük zararlar verdi.

AFAD adı ile kurulan çakma arama kurtarma ekibi bile bölgeye depremin üçüncü gününde ulaştı. Ellerinde kurtarma ekipmanı adına bir şey yoktu ama 'AFAD' baskılı montlar sırtlarındaydı. Enkazdan çıkarılan tesadüf eseri canını kurtaranları 'tekbiiirrr' diye bağırarak kaldırıyorlardı sedyeye. Sanki savaşta düşman üzerine yürüyorlar. Bir başka görevleri gönüllülerin, yurt dışından gelen kurtarma ekiplerinin işlerini yapmalarını engellemekti. Gönüllüler, ya da adı ne olursa olsun birileri enkaz altında birisine ulaştıklarında 'AFAD' ekipleri acele müdahale edip, orada çaba gösterenleri uzaklaştırarak tekbir sesleri ile poz veriyorlardı. Gönüllü sivil toplum örgütlerinin, CHP, HDP gibi muhalif partilerin yaptıkları yardımlara da AFAD el koymaya başladı Sözüm ona organize dağıtım yapacaklardı. Maalesef bizler organizasyonsuzluğun zirveye çıkmış haline tanıklık ettik. Deprem dünyanın birçok ülkesinde yaşanan bir doğal hareketliliktir. Ancak bilimsellikten uzak düşünen insanların yönettiği bizim gibi ülkelerde bir katliam yaratabilmekte. Deprem kuşağında yer alan ülkelerin gösterdiği yalandan, ranttan, dinsel yalanlardan arınmış bir yönetim anlayışı oluşturamadığımız için acıdan küçülmüş bir durumda şaşkın şaşkın yardım kolileri hazırlıyoruz. Hazırladığımız deprem kolileri deprem yardımı dağıtım alanına ulaştığında ise ya kayyuma ya da AFAD’a teslim ediliyor. (Dürüst bir şekilde özveri ile çalışan AFAD’lı gerçek yardımseverler anlatımlarımın dışındadır)

Bu güne kadar çıkarılan imar afları ile öldürülen insanlar, yardımlar engellenerek bir kez daha öldürülüyor.

İlk olarak 1984 yılında çıkarılan imar affı AKP döneminde çığırından çıktı. 2003,2004, 2005, 2012,2015, 2018 yıllarında imar affı şeklinde ya da düzenlemelerle yeniden yeniden kaçak yapıların önü açıldı. Yeni imar affı yasası teklifi 11 Ekim 2022 tarihinde verildi. Yetkililer imar affından kaç kişinin yararlandığını böbürlenerek anlatıyorlardı ki deprem bu af teklifini bir çöp poşeti gibi fırlattı imar affı severlerin suratına yasa taslağını. İktidarı, cahilce söylemleri bir yana bırakıp, daha bilinçli hareket etmek zorundayız. Daha güzel bir dünya kurabilmemizin ön şartı el ele sırt sırta tüm haksızlıklarla mücadele etmektir. Mücadelede zayıfsak, haksızlıkları beraberce engel olamıyorsak ölümlerden de sorumlu olduğumuzu unutmayalım.