Kaos’ a övgü-karalamalar-

Not: Yazıyı okuma rehberi; paragraflar arasında anlam bütünlüğü dışında içerik yeknesaklığı yoktur.

Kaosun dayattığı karmaşa bize çözüm(düzen) zorunluluğunu yükler.

Kaotik(kaos) üretim biçiminin(kapitalizm) donmuş yönetimi olan demokrasi, kriz dönemlerinde yönetim aparatı olarak, karşılayamadığı talepleri zapturapt altına almak için kelepçeye gereksinim duyar.

Rastlantı sonucunda gerçekleşen değişimin temelinde gerçekte maddi bir oluşum vardır. Gerçekleşen değişimin temelinde maddi bir alt yapı yoksa değişim olmaz, olursa da kalıcı olmaz. Bu durumda geriye dönüş kaçınılmaz olur.

Bilimin çözümlemeleri süreklilik arz eden kaosa yanıt verme arayışından başka bir şey değildir. Yanıt verilecek kaoslar bittiğinde; insanlığın ve evrenin sonsuzluğu başlar ve yaşam anlamsızlaşır, yok olur.

Kaosun gereksinim duyduğu tek gerçek, düzendir. Düzenin olmadığı zaman akışında kaos var olamaz.

Düzenin var olabilmesi, kendini yenileyebilmesi için tek gereksinim duyduğu kaostur.

Başlangıçta; dingin görüntüde, kaosun kripto verileri, sessizce ilk kıvılcımın patlayacağı anı bekler.

Evren, insan ve insan toplumları dahil her şey mekanik bir determinizm ile açıklanabilecek kadar basit olsaydı, her şey ne kadar kolay bir o kadar da sıkıcı olurdu. Oluşum(evren) kaosu ya da kaos evreni yarattı da insan olmanın anlamı değer kazandı.

Düzenli denklemlerin düzensiz sonuçlar ürettiği keşfedildiğinde her şey aslında yeniden başladı. Zavallı insanlık işe yeniden koyularak, düzensizliğe değer bulma kartlarını yeniden kardı.

Basit sistemler basit davranışlar, öngörülebilir sonuçlar gösterirler. Karmaşık sistemler karmaşık davranışlar sergiler ve öngörülmesi imkansıza yakın çeşitlikte sonuçlar verirler. Doğa basit ve karmaşık sistemlerin birlikteliğinde bir bütünsellik oluşturur. An gelir, bu birliktelikte basit varsaydığın öngörülebilir yapılar karmaşıklaşır, öngörülemez şekiller alıp, sonuçlara evrilir. Düzenli, yıkılamaz, değişemez sanılan sistemler, kaos ortamında insan faktörünün de payda olduğu unsurların ortaklığında yıkılır.

İnsan, insana dair her şey ve doğa; kaosun maestro olduğu bir korodan başka bir şey değildir aslında.

Bitirirken

 Bundan önce yayınlanan Bilmek /Bilmemek isimli yazımı Epimenides’un   paradoksuyla bitirmiştim. Bu kez yazıyı bendenize ait bir paradoksla bitiriyorum.  

‘Türkiye’de sosyalist olmak çok kolaydır, bundan dolayı pek bulunmaz’