Kapitalizmin en büyük başarısı; kölelere(emekçilere) bir gün onlarında köle sahibi olabilecekleri yalanını inandırmasıdır.
Şiddet ve ideolojik kandırmaca olmadan sistemin kendisini kölelere(emekçi) rağmen devam ettirmesi olası değildir.
İngilizlerin öğleden sonra içtikleri çaylarının yanında yiyecekleri keklerin vereceği lezzetin tadını almaları uğruna Jamaika’da ki plantasyonlarında köleler; şeker kamışını ekip, büyütüp, biçiyor, biçilen kamışları ezip suyunu çıkarıp, koca fırınlarda kaynatıyor ve bütün bunları, kaçmayı denemeleri durumunda koşmalarını engelleyen ayaklarına takılı çivili kelepçeler ile yapıyorlardı.
İngilizler 1655’de Jamaika’yı İspanyollardan aldığında çiftliklerden kaçıp adanın içlerine sığınmış, dağların doruklarında mağara inlerinde yaşayan, başına buyruk dolaşan köle kaçkınlarını buldular. Bu kaçkın köleler İspanyolca da yabani anlamına gelen ‘Cimarron’ olarak tanımlanıyordu. Bu tanım süreç içinde farklılaşarak ‘Maroos(Marunlar) olarak anılmaya başladı.
Marunların sayısı, kaçarak aralarına katılan köleler ve plantasyonlara yaptıkları baskınlarda kurtardıkları özellikle ‘kadın’ kölelerden dolayı artmaktaydı. Şeker üretimini aksatan bu duruma dur demenin zamanı geldiğini düşünen otorite, 1732 tarihinde Marunların saklandığı dağ kovuklarına askeri hareket yaparak ‘arsızları’ dize getirmeye karar verdi. Hareketin sonucunda, kaçkınların yaşadıkları yerler yok edildi ama, tepelerin derinliklerinde gözden kaybolan Marunların belli bir süre sonra tekrar ortaya çıkmaları engellenemedi.
Emperyal oyunun en iyi oyuncusu İngilizlerde çözüm üretme kabiliyetleri sınırsızdır. Yendikleri halde yok edemedikleri Marunları kendi yanlarında tutmak en azından tarafsız bir konuma çekmek gerekiyordu. Çözüm tabi ki bulundu. Çözüm; Marunlara belli bir toprak parçası bırakılacak, onlarda köleleri kurtarmaktan vazgeçeceklerdi. Aslında bu anlaşmayı teklif eden İngilizler bir gerçeğin farkına varmışlardı; Marunlar kurtardıkları kölelerin sahipleri haline gelmişlerdi, bundan dolayı artık satın alınabilirlerdi.
Az sayıdaki köle, köle sahibi olabilir ama sayısız köle halen kurtarılması gereken köledir. Köle sahibi olan eski köleler, köle sahibi olamayan kölelerin en radikal (ideolojik) düşmanıdır.